Biblioteka V LO

Filia Wildecka Biblioteki Raczyńskich zaprasza na spotkanie autorskie z Wojciechem Kuczokiem – prozaikiem, poetą, scenarzystą, krytykiem filmowym, speleologiem.

Agnieszkę Łuczak
autorkę książki Utracone decorum. Grabież dóbr kultury z majątków ziemiaństwa polskiego w Wielkopolsce w czasie okupacji niemieckiej w latach 1939-1945 (Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa-Poznań);

Ryszarda Krynickiego – za wybór i opracowanie edytorskie i Wydawnictwo a5 za książkę Zbigniewa Herberta Utwory rozproszone (Rekonesans) (Wydawnictwo a5, Kraków);

Janusza Tazbira autora książki Od sasa do lasa (Wydawnictwo Iskry, Warszawa).

Na spotkanie z Laureatami zapraszamy 18 stycznia 2012 r. (środa) na godz. 18.00 do Pracowni-Muzeum J.I.Kraszewskiego – oddziału Biblioteki Raczyńskich, ul. Wroniecka 14.

NA ZGŁOSZENIA CZEKAMY W BIBLIOTECE!!!

źródło: http://www.bracz.edu.pl/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=1&Itemid=100

Życzymy całej społeczności szkolnej Świąt Bożego Narodzenia wypełnionych radością i miłością, niosących spokój i odpoczynek.

POGODNYCH MYŚLI, CODZIENNYCH RADOŚCI, PIĘKNYCH PRZYJAŹNI, UŚMIECHU NA KAŻDY DZIEŃ, SPEŁNIENIA PRAGNIEŃ.

Nowego Roku spełniającego wszelkie marzenia, pełnego optymizmu, wiary, szczęścia i powodzenia.

13 grudnia mija 30. rocznica wprowadzenia stanu wojennego. W 1981 r. o godz. 6 rano polskie radio i telewizja nadały wystąpienie gen. Wojciecha Jaruzelskiego, w którym informował o ukonstytuowaniu się Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego (WRON) i wprowadzeniu na mocy dekretu Rady Państwa stanu wojennego na terenie całego kraju.
Koło północy z 12 na 13 grudnia 1981 roku milicja i SB zaczęły zatrzymywać działaczy „Solidarności”. Przerwano połączenia telefoniczne, programy radiowe i telewizyjne. Do akcji ruszyło około 100 tys. milicjantów i żołnierzy. Na ulicę wyjechało 1750 czołgów i 1900 pojazdów opancerzonych. Stan wojenny trwał formalnie 586 dni – zniesiono go 22 lipca 1983 roku. Ale w potocznym odczuciu trwał aż do odzyskania niepodległości w 1989 roku.

Oficjalnym powodem ogłoszenia stanu wojennego była pogarszająca się sytuacja gospodarcza kraju, której przejawami były m.in. brak zaopatrzenia w sklepach (także żywności) i reglamentacja (od kwietnia do października 1981 ponownie objęto systemem tzw. kartek żywnościowych wiele istotnych towarów np. mięso, masło, tłuszcze, mąka, ryż, mleko dla niemowląt itd.), oraz zagrożenie bezpieczeństwa energetycznego w kraju wobec zbliżającej się zimy. Rzeczywistymi powodami były obawy reżimu komunistycznego przed utratą władzy, związane z utratą kontroli nad niezależnym ruchem związkowym, w szczególności Niezależnym Samorządnym Związkiem Zawodowym „Solidarność”, oraz walki różnych stronnictw w PZPR nie mogących dojść do porozumienia w kwestii formy i zakresu reform ustroju polityczno-gospodarczego PRL.

Stan wojenny zawieszono 31 grudnia 1982 r., a 22 lipca roku następnego, po 586 dniach został zniesiony.

Więcej… http://wyborcza.pl/0,77062.html#ixzz1gJr4hexW , www.wikipedia.pl

ZAPRASZAMY DO BIBLIOTEKI NA WYSTAWĘ KSIĄŻEK ZWIĄZANYCH Z TĄ TEMATYKĄ.

6 grudnia (wtorek) 2011 r., godz. 19:00– wyjątkowo Salon u Raczyńskich, czyli chwil kilka z poezją i prozą laureatów Nagrody Nobla w dziedzinie literatury – wieczór z twórczością Orhana Pamuka, odbędzie się w Malarni Teatru Polskiego, ul. 27 Grudnia 8/10.

Fragmenty prozy zaprezentuje Danuta Stenka, o twórczości noblisty i tłumaczeniach na język polski opowie Anna Akbike-Sulimowicz – autorka przekładów O. Pamuka oraz Lech Raczak –  reżyser, profesor wizytujący w pracowni Zjawisk Teatralnych poznańskiego Uniwersytetu Artystycznego.

Prowadzenie: Ewa Obrębowska-Piasecka.

Bibliografia pisarza:

• Śnieg (Kar) (Wydawnictwo Literackie, 2006)
• Nazywam się Czerwień (Benim Adim Kırmızı) (Wydawnictwo Literackie, 2007)
• Nowe życie (Yeni Hayat) (Wydawnictwo Literackie, 2008)
• Stambuł: Wspomnienia i miasto (İstanbul: Hatıralar Ve Şehir) (Wydawnictwo Literackie, 2008)
• Dom ciszy (Sessiz Ev) (Wydawnictwo Literackie, 2009)
• Biały zamek (Beyaz Kale) (Wydawnictwo Literackie, 2009)
• Muzem niewinności (Masumiyet Müzesi) (Wydawnictwo Literackie, 2009)
• Cevdet Bej i synowie (Cevdet Bey Ve Oğulları) (Wydawnictwo Literackie, 2010)
• Czarna księga (Kara Kitap) Wydawnictwo Literackie, 2011)

żródło: http://www.bracz.edu.pl, www.wikipedia.pl

Czekamy na Wasze zgłoszenia!!!

W najbliższy czwartek 1 grudnia, godz. 18.00, Sala Czerwona Pałacu Działyńskich, Stary Rynek 78/79

odbędzie się dyskusja pt. Między życiem a biografią. O tym jak współcześnie pisze się biografie, czy ich autor ma prawo ujawniać najbardziej intymne fakty z życia swojego bohatera, a także skąd bierze się ogromna popularność tego gatunku w ostatnich latach, rozmawiać będą: Agata Tuszyńska (autorka m.in. książek  Singer. Pejzaże pamięci,  Oskarżona: Wiera Gran), Wojciech Bonowicz (autor biografii o księdzu Józefie Tischnerze), Janusz Degler (Witkacego portret wielokrotny) oraz Ryszard K. Przybylski (Być i pisać. O prozie Gustawa Herlinga-Grudzińskiego”).
Spotkanie poprowadzi prof. Piotr Śliwiński.

żródło: www.epoznan.pl

Na zgłoszenia udziału w spotkaniu czekamy w bibliotece szkolnej

Miłośnikom haiku i wszystkim piszącym poetom 😉

polecam gorąco książkę Pana Lecha Konopińskiego.

Życzymy wielu twórczych inspiracji

Dostępna w naszej bibliotece !!!

Wszystkich zainteresowanych historią naszej dzielnicy zapraszamy do SPOTu 29 listopada (wtorek) godz. 17.30, ul. Dolna Wilda 87.

Magdalena Mrugalska-Banaszak doskonale jest już znana miłośnikom książki pięknej i nietuzinkowej – chociażby za sprawą wspaniałego „Śledztwa w sprawie króla smalcu” – wydawniczej perły, która otrzymała tytuł „Najlepszej książki historycznej wortalu Granice.pl”. Autorka ta potrafi wspaniale opowiadać o historii czy o życiu codziennym przed laty, dobierając równocześnie wspaniałe ilustracje. Wydawnictwo Święty Wojciech zaś potrafi zadbać o niesamowicie atrakcyjną oprawę graficzną, co sprawia, że książki te czyta się i przegląda z jeszcze większą przyjemnością.

Podobnie ma się sprawa z najnowszą książką Magdaleny Mrugalskiej-Banaszak – z otwierającym serię „Poznaj Poznań” albumikiem „Ratusz”. Jak łatwo się domyślić, autorka po raz kolejny zagłębia się w przeszłość Poznania, tym razem starając się omówić serce miasta – renesansowy ratusz.

Tym razem autorka zajęła się Wildą.

Na zgłoszenia czekamy w bibliotece.

Czy wiecie co to haiku?

17 sylab i krótka refleksja nad życiem

W wikipedii czytamy:

haiku – żartobliwy wers

Twórcą haiku jest Matsuo Bashō. W Japonii okresu Edo komponowanie poezji należało do rozrywek osób wykształconych, dlatego także Bashō komponował wiersze w najpopularniejszym wówczas stylu haikai na spotkaniach towarzyskich oraz notował wierszem wrażenia w swoim dzienniku. Wers wyjściowy haikai no renga – żartobliwej pieśni wiązanej jest najważniejszą częścią utworu, ponieważ określa jego tematykę i nastrój. Proces kompozycji wyglądał następująco:

• układano hokku o liczbie sylab: 5 + 7 + 5 (pisanych w jednej linijce)
• odpowiedzią na to było waki (dosł. kolejny wers) o liczbie sylab 7 + 7 (również w jednej linijce)
• w powyższy sposób powstawała pierwsza zwrotka
• analogicznie komponowano kolejne zwrotki.

Najczęściej pieśni wiązane komponowane były grupowo jako rozrywka towarzyska. Wers wyjściowy układała osoba najbardziej poważana w towarzystwie, po czym każdy uczestnik po kolei wymyślał następny wers, a całość była notowana. Matsuo Bashō chciał w swoich pamiętnikach szybko zanotować chwilowe wrażenia, jakich doświadczał, dlatego zaczął spisywać tylko wersy wyjściowe haikai (można ten sposób notowania myśli porównać do Lapidariów Kapuścińskiego), by ostatecznie dojść do wniosku, że mogą być samodzielna formą poetycką.

Słowo haikai oznacza żart i rzeczywiście pierwsze utwory haikai no renga, ze względu na m.in. użycie języka kolokwialnego były żartobliwe i lekkie w porównaniu z klasyczną poezją tanka, jednak poziom żartu różnił się w zależności od twórcy. Haikai wśród ogółu stało się medium treści wulgarnych, ale wybitni poeci tego nurtu posługiwali się inteligentnym humorem. Matsuo Bashō natomiast odrzucił humor na rzecz impresji, wzruszenia, kontemplacji przyrody.

Do najwybitniejszych twórców haiku zalicza się następujących poetów: Matsuo Bashō (1644-1694), Yosa Buson (1716-1783), Kobayashi Issa (1763-1828), Masaoka Shiki (1867-1902).

Współczesne haiku

We współczesnej Japonii haiku jest nadal chętnie (a przede wszystkim powszechnie) uprawianą formą poezji, co znajduje swój wyraz w programach telewizyjnych na temat haiku, wierszach czytelników publikowanych w gazetach codziennych lub w ogólnokrajowych konkursach haiku. Na przykład japońska firma Itoen produkująca herbatę marki Ōi Ocha organizuje doroczny konkurs haiku, w którym nagrodą, poza pieniędzmi, jest publikacja zwycięskich utworów na etykietach butelek z herbatą (przez cały rok). Do chwili obecnej przeprowadzono 19 edycji, od początku przyjmując zgłoszenia w językach japońskim i angielskim (przyznawana jest osobna nagroda dla haiku po angielsku).

Haiku jest związane z filozofią zen, która w sztuce zakłada operowanie paradoksem, subtelność, estetyczny minimalizm i wyzbycie się własnego ja. Najlepsze haiku często świadomie nie pozwalają na jakąkolwiek konkretną interpretację, a jednak pozostawiają w odbiorcy ulotne, refleksyjne odczucie, które chciał przekazać poeta.

Haiku tworzone elektronicznie

Jak donosi najbardziej znany brytyjski tygodnik popularnonaukowy New Scientist z pierwszej połowy stycznia 2008, dr Naoko Tosa, wykładowczyni Academic Center for Computing and Media Studies uniwersytetu w Kioto (Japonia) opracowała program komputerowy, który na podstawie trzech słów zaproponowanych przez użytkownika tworzy haiku, które następnie może być przez niego dopracowane. Program uczy się na tej podstawie jego preferencji, co wykorzystuje przy tworzeniu kolejnych utworów.

W następnym odcinku –  relacja ze spotkania autorskiego z Lechem Konopińskim